Alweer – Zuiverheid in de leer

De huidige onrust is een opstand die meer weg heeft van de anarchistische millenaristenbewegingen die in de late Middeleeuwen door heel Europa raasden en wier kijk op de verlossing van de geschiedenis werd gedeeld door de stichters van Amerika die ermee naar de Nieuwe Wereld kwamen.

Toch hebben bolsjewieken en antiracistische activisten wel wat gemeen. Eind negentiende eeuw was in Rusland een generatie ontwikkelde jongeren onder invloed van hun progressieve ouders ervan overtuigd dat het tsaristische bewind onwettig was. Dostojevski’s Duivels (1871) is een levendige kroniek van het tragische en kluchtige proces waarin progressieve liberalen de traditionele instellingen in diskrediet brachten en een golf van revolutionaire terreur ontketenden. Niet alleen het tsarisme, maar elke regeringsvorm werd als repressief beschouwd. Zoals een van Dostojevski’s personages het verwoordde: „Ik ben enigszins verstrikt geraakt in de feiten, en ik ben helaas uitgekomen bij het tegendeel van mijn oorspronkelijke stelling. Mijn uitgangspunt is onbeperkte vrijheid, mijn conclusie onbeperkte dictatuur.” Link

Scroll to Top