Veertigjarige oorlog

De oorlog tussen Frankrijk en de Republiek, en andere Europese machten, was eigenlijk een wereldoorlog. Net als in 1914-1918 hing Europa aan elkaar van ingewikkelde, instabiele bondgenootschappen.

Eind 1708 voerden Frankrijk en de Republiek al 36 jaar oorlog, en het ergste moest nog komen. Omstreeks de jaarwisseling begon het gruwelijk hard te vriezen, en dat deed het twee maanden later nog. Graanoogsten mislukten, hongersnood was onafwendbaar, intussen wankelden in Frankrijk de grootste banken, omdat de staat finaal door zijn geld was. Lodewijk XIV, de belangrijkste aanstichter van het jarenlange oorlogsgeweld, dacht nu zelfs aan het staken van de strijd. Er werd in Den Haag serieus onderhandeld over vrede. Het lukte niet. Het ging hier niet alleen over de plek waar de nieuwe grenspaaltjes moesten komen te staan; het ging vooral over de machtsbalans in Europa. Frankrijk dreigde er te goed, te sterk uit te komen. Dat was een recept voor nieuwe oorlogen. Dan kon er beter meteen doorgevochten worden. Link

Scroll to Top