Het imperiale sentiment in Rusland

„Het is heel interessant te zien hoe Poetin omgaat met historische feiten. Hij maakt regelmatig fouten. Zo verwarde hij een paar jaar terug de Grote Noordse Oorlog (1700-1721) met de Zevenjarige oorlog (1756-1763). Dat gebeurt mijn leerlingen ook als ze niet goed opletten. Maar het idee dat het moderne Rusland recht heeft op gebieden die vroeger onder haar gezag vielen, is natuurlijk absurd. Als je zo redeneert zou Poetin naar Mongolië moeten gaan om daar toestemming te vragen voor zijn beleid, zoals de middeleeuwse Russische prinsen deden. Rusland was immers ooit deel van het Mongoolse Rijk. En de Krim werd ooit door Grieken bewoond. Dat tsaren en keizers ooit zo redeneerden is te begrijpen. Maar de president van de Russische Federatie is geen tsaar.” >>>

De wrange, vermakelijke Russische realiteit

Terwijl Kessler een heldere analyse van de recente Russische geschiedenis biedt, begeeft de antropologe Eline Helmer (1993) zich in Een Rus als ik tussen de gewone Russen in de provincie. Voor iedereen die langere tijd in Rusland heeft gewoond is haar boek een feest der herkenning. Dankzij haar goede pen en gevoel voor humor moet je regelmatig schaterlachen om wat ze nu weer voor idioots meemaakt. >>>

‘Het Westen zou ons bijstaan’

Poetin lijkt tot de overtuiging gekomen dat de keus voor zijn regime, en daarmee voor Rusland, ‘vechten of ten onder gaan’ is. ‘Voor een deel van de Russische politieke elite en een verrassend groot aantal Russen bieden mythen van nationale overleving in een epische strijd tegen het Westen, en sprookjes van Russisch noodlot en zelfopoffering, nog steeds afdoende bescherming tegen de realiteit van de isolatie van het land en de dreigende catastrofe’, constateerde Zubok onlangs in een tijdschriftartikel. >>>

Poetin ‘de Grote’

Poetins idee dat hij niet alleen de heilige taak, maar ook het recht heeft ‘van oudsher Russische’ gebieden ‘terug te nemen’, toont aan dat voormalige Sovjetrepublieken, zoals de Baltische landen, alle aanleiding hadden bescherming te zoeken bij het Westen. Het roept ook de vraag op of de Navo Poetins revanchistische honger had kunnen stillen met de garantie dat Oekraïne nooit lid zou worden van het bondgenootschap. Gezien zijn obsessie met het imperiale verleden is dat heel onwaarschijnlijk. >>>

In Poetins ogen bestaat de wereld uit ‘soevereine staten’ en ‘koloniën’, hoorde Laura Starink. Net als Peter de Grote wil Poetin van Rusland weer een imperium maken, met Oekraïne als ‘kolonie’. >>>

Een Europese oorlog

Ondanks tal van toezeggingen van mensen op allerlei terrein, van de universitaire wereld tot de politiek, om niet zónder Oekraïne óver Oekraïne te praten, worden de gesprekken over de oorlog in Oekraïne geregeld gevoerd zonder Oekraïne-experts. Of, erger nog, met Rusland-experts die met alle plezier de rest van de wereld ‘uitleg’ over Oekraïne willen geven. >>>

Ze hebben het conflict nodig

Rusland wordt geleid door een kleine groep KGB’ers uit Sint-Petersburg, die als een genadeloze maffiabende opereert en zich op malafide wijze de helft van de Russische economie heeft toegeëigend. Deze mannen doen er alles aan om aan de macht te blijven, zelfs als daar een oorlog voor nodig is. >>>

Poetin tegemoet komen?

Integendeel! Een nederlaag zou de afrekening kunnen forceren die al had moeten plaatsvinden in de jaren negentig, toen de Sovjet-Unie uiteenviel maar Rusland ten koste van de andere ex-Sovjetrepublieken alle toeters en bellen van het Sovjetrijk behield – zijn VN-zetel, ambassades, diplomatieke dienst. In 1991 hadden de Russen de onzinnigheid van Moskous imperialistische overmoed moeten inzien en moeten bedenken waarom zoveel van hun buren hen haten en vrezen. Maar de Russische bevolking heeft zo’n les niet geleerd. Binnen tien jaar had Poetin, boordevol grieven, velen van hen ervan overtuigd dat het Westen en de rest van de wereld hun iets schuldig waren en dat verdere veroveringen gerechtvaardigd waren. >>>

A Potemkin Military

“If you can’t count what’s important, you make what you can count important.”

For years, there has been a culture of believing USSR/Russian statements of capabilities and technical specifications because they fed our mathematical models. For NATO to create this art of scientific warfare, the adversary’s abilities had to become numbers. If a Soviet motorized rifle regiment was able to advance 20km in 24-hours, according to the Soviets, the numbers went into the NATO model. As we saw the USSR as highly capable, the Soviets were trapped in their unchallenged propaganda. And this fed back into Russian thinking -they couldn’t be that bad at war, since NATO feared them. >>>

Boris Bondarev, a Russian Diplomat, Speaks Out on the War

Those who conceived this war want only one thing — to remain in power forever, live in pompous tasteless palaces, sail on yachts comparable in tonnage and cost to the entire Russian Navy, enjoying unlimited power and complete impunity,” Mr. Bondarev said in an email to colleagues on Monday morning. “To achieve that they are willing to sacrifice as many lives as it takes. >>>

Russia’s Shrinking War

Russia’s military has overwhelming superiority in weapons, if not men — tanks, warplanes, helicopters and heavy artillery. But a month into the battle for the East, Russia has made only gradual progress along the Eastern front. >>>

Rusland gaat terug in de tijd

Goeriëv schreef het boek Spin Dictators, samen met de Amerikaanse politicoloog Daniel Treisman. Het gaat over ‘spindictaturen’, moderne dictaturen waarin machthebbers met goed doordachte methodes in het zadel blijven. Nepverkiezingen, onzichtbare sturing van de media, politieke pr. Met geweld en intimidatie de bevolking onderdrukken, zoals twintigste-eeuwse ‘angstdictators’ als Stalin en Mao dat deden, doen ‘spindictators’ als Poetin, Erdogan en Orbán liever niet. >>>

Poetin sleurt Zweden en Finland de NAVO in

Moskou haalde Russische troepen weg van de grens met Finland om in te zetten tegen Oekraïne. Precies dat maakt het voor Finland makkelijker om nu Navo-lid te worden. ‘Ze hebben eigenlijk niet veel meer waarmee ze ons kunnen bedreigen’, zei Pekka Toveri, een afgezwaaide Finse generaal en ex-hoofd van de Finse militaire inlichtingendienst tegen The New York Times. ‘Ze hebben geen politieke, militaire of economische macht.’ Tot aan de aanval op Oekraïne hield het imago van Rusland als supermacht nog enigszins stand. Toveri slaat de spijker op de kop: Ruslands macht komt enkel voort uit kernwapens, voor de rest heeft het land eigenlijk geen instrumenten om anderen zijn wil op te leggen. >>>

“We’re lucky the Russians are so fucking stupid”

A Russian intelligence service recently analyzed the political sympathies and attitudes in Ukraine, and their findings -the subject of a report by the Royal United Services Institute think-tank- seemed to indicate discontent in Ukraine with the existing political order. Rather than viewing these as “snapshots in time,” which might be changed by Russian intervention, Putin seems to have read the findings as confirming his preexisting notions. Indeed, Moscow entered the war believing that opposition to Kyiv from the Russian-speaking eastern part of Ukraine would result in a quick win. Part 1 >>> Part>>>

When Strongmen Invade

Problems in four areas –promotion patterns, training regimen, command arrangements, and information management– have plagued Russia’s invasion of Ukraine, contributing to a poorly thought-out strategic decision to invade, overconfidence in a set of simplistic military objectives, and a lack of preparation to sustain anything but the shortest of conflicts. Russia now seems to be scaling back its definition of “victory” to better align with military realities, but it has not shrunk from its strategic objectives. >>>

De 3e Wereldoorlog is al begonnen

Het kwaad heeft zich duidelijk ontmaskerd in de vorm van dit Russische nazisme, aangevoerd door Poetin. Maar het gaat niet alleen om Poetin. Ook de Russische maatschappij accepteert het geweld en de wreedheden die ze uitvoeren in Oekraïne.

Anders dan Duitsland heeft Rusland zichzelf nooit verschoond van z’n totalitaire regime. Al tachtig jaar lang kunnen de Russische veiligheidsdiensten -toen KGB, nu FSB- ongestraft miljoenen mensen bestelen, vermoorden en verkrachten. En nu zijn ze aan de macht, met Poetin aan het hoofd. We hebben het hier over het grootste land ter wereld, dat ons allemaal meesleurt in een allesvernietigende oorlog. >>>

Wargame

In tal van simulaties kwam het er op neer dat de Russische president Vladimir Poetin een kernwapen zal inzetten als hij zijn regime ernstig bedreigd zag. En de simulaties waarin hij dat wapen inzette tegen een Navo-land -al was het maar met één wapen in een leeg gebied- lopen alleen goed af als de VS en Rusland een specifiek scenario volgen en hun communicatielijnen open en intact blijven. In alle andere “war games” met dat uitgangspunt, schreef een Amerikaanse oud-inlichtingenofficier, ‘wordt de wereld vernietigd. >>>

De Russische koloniale strijd

In westerse optiek wordt dat kolonialisme niet altijd als zodanig herkend, omdat Rusland niet over overzeese gebieden beschikte. Maar terwijl Europese landen vanaf de zestiende eeuw gebieden in Azië, Zuid-Amerika en later in Afrika veroverden, pikte het Russisch rijk omringende landen in, met geweld: van het kanaat Kazan, in 1552, tot Turkmenistan, in 1881. Kolonialisme beoogt zowel economische uitbuiting als culturele onderwerping, zegt Eristavi. „Dat is precies waar Ruslands agressie uit bestaat.” >>>

Sovjetnostalgie

In zijn beruchte toespraak net voor de invasie van 24 februari eiste Poetin openlijk herstel van het Russische imperium achter de grenzen van pakweg 1991. En dat terwijl hij in 2014 de Krim liet innemen door een zee van ‘groene mannetjes’ in uniformen zónder insignes. Moskou kon zo alles ontkennen. Met de verovering van de oostelijke mespunt Oekraïne en vooral de bezetting van de Krim smeedde Poetin in 2014 in eigen land zijn oorlogscoalitie. In de toespraak presenteerde hij het thuisfront de hoofdprijs: herstel van het oude rijk. Poetin zette het masker dus helemaal af. >>>

Russia’s Grave Miscalculation

If the first months of the war in Ukraine became a military debacle for the Russian army -deflating the reputations of its commanders and troops in a forced retreat from Kyiv- the Russian invasion also highlighted another glaring failure: Moscow’s flawed analysis of the politics of the country it was attacking. The miscalculation led to mistakes no less costly in lives for the Russian army than the faulty tactics of tank operators who steered into bogs.

The Kremlin entered the war expecting a quick and painless victory, predicting that the government of President Volodymyr Zelensky would fracture and that leading officials in the largely Russian-speaking eastern region would gladly switch sides. >>>

Komt er een kernoorlog?

In zijn boek The ‘Limits of Safety’ toont Sagan aan dat het beheer en gebruik van nucleaire wapens -een activiteit die foutloos zou moeten zijn- bol staat en stond van zogenaamde ‘normal accidents’: foutjes gebeuren altijd en kunnen via kettingreacties veel grotere fouten veroorzaken. Zoals de vernietiging van de mensheid.

Sagan documenteerde een hele rits aan bijna-ongelukken -‘close calls’- met kernwapens. Zo zagen bewakers van een vliegbasis een beer aan voor een indringer. Op een andere vliegbasis ging daarom het alarm af, ‘de oorlog is begonnen!’ Piloten raceten naar hun bommenwerpers en werden pas op de startbaan tegengehouden. >>>

Amerikanen die ons de oorlog inrommelen?

Volgens de officiële Russische propaganda zijn de Amerikanen en de NAVO de agressors in Oekraïne. Zíj vallen Rusland aan, hoor je dagelijks in Russische talkshows. Rusland is het slachtoffer van Amerikaanse imperialisme – niet andersom.

Maar dat mensen die niets ophebben met Poetin zulke onzin ook verkopen, is wél vreemd. Het is namelijk onzin. Het beeld dat de Amerikanen ons een oorlog met Rusland inrommelen, vertellen Europese betrokkenen, klopt van geen kanten. Sommige landen in Centraal-Europa, zoals de Baltische landen en Polen, zijn meer gung-ho dan de Amerikanen. Zij zijn het die steeds beginnen over het instellen van no-flyzones boven Oekraïne. >>>

Het alledaagse waar het kwaad in schuilt

Uit naam van het recht steunen bedrijven sancties tegen de agressor, maar vragen ondertussen bij het ministerie of zij daar geen uitzondering op mogen zijn. Dat ministerie steunt de sancties ook, maar slaagt er ondertussen matig in ze uit te voeren. Er staan praktische bezwaren in de weg en soms, jawel, ook wetten.

Die zijn nog maar kort geleden ingeroepen om een prettig vestigingsklimaat te scheppen voor het geld van die agressor, waarvan we ook toen al wisten dat het dievengeld was. Nu we met een nieuw oog vaststellen wat er niet mag, blijkt dat we vastzitten aan regels en routines die zich voordoen als het recht, maar net de geest daarvan ontberen. De banaliteit van het kwaad.>>>

America’s Road to the Ukraine War

Under pressure from the United States, Ukraine had reached an agreement to destroy its nuclear arsenal. President Bill Clinton heralded the pact as “a hopeful and historic breakthrough” to improve global security. But Ukraine’s leader, President Leonid Kuchma, warned that it would make his fledgling country more vulnerable.

If tomorrow, Russia goes into Crimea, no one will raise an eyebrow,” he said that year.

At the time, Moscow was already goading a separatist movement in Crimea, even as Mr. Clinton predicted that Ukraine would become a major European power. >>>

De mist van de ‘geopolitieke realist’

Poetin heeft een punt. Dat hoor je regelmatig in commentaar op de oorlog in Oe-kraïne. “Experts” in de internationale betrekkingen als Rob de Wijk en Laurien Crump zeiden recent de Russische president best te begrijpen. Ze menen dat Poetin uit de tent is gelokt door de Amerikanen. Die legden de afgelopen decennia weinig gevoel aan de dag voor het Russische verlangen naar veiligheid. Ze boden voormalige lidstaten van de Sovjet-Unie het NAVO-lidmaatschap aan. In 2008 maakte het Kremlin al duidelijk dat het daar nerveus van werd met een oorlog tegen Georgië. Dat Oekraïne nu de pineut is, is in deze redenering logisch. Zelensky kan beter inbinden, want vroeg of laat haalt Rusland toch wel waar het recht op heeft. >>>

Authoritarian systems are low-information systems

Moscow and Beijing find themselves suddenly contending with much more powerful and relentless forces and systems than they ever anticipated. And the battles are exposing -to the whole world and to their own people- the weaknesses of their own systems. So much so that the world now has to worry about instability in both countries. >>>

Beschamend

De oogst van twee maanden ontzetting en solidariteit in Den Haag is het blokkeren van één procent van het Russische geld, iets wat richting criminele nalatigheid gaat. Een blokkade van Russische schepen: dat moest ‘wel EU-breed gebeuren’ vond Rutte – niet weer het braafste jongetje van de klas zijn. Gas- en olieboycot: te vroeg, en trouwens, anders koopt iemand anders het wel. Naar Oekraïne, dat fysiek vecht voor de internationale orde die Nederland zo belangrijk zegt te vinden, stuurde Den Haag 35 miljoen euro aan militaire steun –plus dertig miljoen die Nederland declareerde bij de EU-: twee euro per Nederlander – … beschamend. >>>

Om de oorlog in Oekraïne beter te begrijpen …

Om het handelen van Rusland te begrijpen moet je bij Russische schrijvers van nu zijn, zoals Michail Sjisjkin en Maxim Osipov. In hun respectievelijke verhalenbundels De kalligrafielesen De wereld is niet stuk te krijgen laten zij zien dat het Rusland van Poetin een logisch uitvloeisel is van de Sovjet-Unie, waar jonge mensen leugens als waarheid werden gepresenteerd, waardoor ze moreel werden gecorrumpeerd. Van zulke praktijken laat de in het Nederlands schrijvende, maar in de Sovjet-Unie opgegroeide Sana Valiulina in haar roman Kinderen van Brezjnev de ontluisterende gevolgen zien. Zo komt er een jongen in voor, die van een angstig kind langzamerhand verandert in een ambitieuze, cynische sadist. In hem herken je moeiteloos iemand als Vladimir Poetin. >>>

The Stalinisation of Russia

The truth is sinking in that, by attacking Ukraine, Mr Putin has committed a catastrophic error. He has wrecked the reputation of Russia’s supposedly formidable armed forces, which have proved tactically inept against a smaller, worse-armed but motivated opponent. Russia has lost mountains of equipment and endured thousands of casualties, almost as many in two weeks as America has suffered in Iraq since it invaded in 2003. >>>

Rusland’s mythe

De meest schrijnende Kremlin-agressie in Europa was het ‘duivelspact’ van Molotov en Ribbentrop (1939) waarmee Stalin en Hitler grote delen van Oost-Europa verdeelden. Gesteund door dit niet-aanvalsverdrag (vrede nietwaar) kon het Rode Leger aan het begin van de Tweede Wereldoorlog het oostelijk deel van Polen, het huidige Belarus, de Oekraïense regio’s Wolynië en Galicië plus Boekovina en Bessarabië (weer) onder de voet lopen. Kort daarna attaqueerde het Finland. >>>

Lenin verdween uit Kramatorsk

Lange tijd bestond het carrièrepad voor de jeugd van Kramatorsk uit drie opties: de fabriek of de mijnen, crimineel worden, óf migreren naar een plek met gunstiger perspectieven. „Er was hier voor jongeren echt niets te doen, dus dronken we bier in de portieken en deden we alles wat verboden was”, grijnst Jevgeni Boikov. Met zijn hoodie met antifascistische opdruk en een tatoeage van een berglandschap in zijn hals onderscheidt de 26-jarige jongerenwerker zich nauwelijks van leeftijdgenoten in beter gesitueerde steden van Europa. Ook zijn vriend en collega Arthur Voltsjenkov heeft met zijn gesoigneerde uiterlijk weinig weg van een fabrieksarbeider – of een crimineel. >>>