Blikbrein

Desinformatie-expert Nina Schick

De succesvolste desinformatiecampagne van 2020 was niet afkomstig van Russische trollen, antivaxers of QAnon-aanhangers. Ze kwam uit het Witte Huis, stelde desinformatie-expert Nina Schick (33) in de loop van het jaar met groeiende ongerustheid vast. In maart begonnen president Trump en zijn aanhang met het verspreiden van het verhaal dat de verkiezingen doorgestoken kaart waren. Hoewel er tot nu toe geen bewijs voor is gevonden, wist Trump ruim 70 procent van de Republikeinen te overtuigen dat er grootschalige verkiezingsfraude is gepleegd.

We stevenen af op een ‘infocalyps’, zegt Schick, een samenleving waarin desinformatie en misinformatie welig kunnen tieren en bevolkingsgroepen uit elkaar drijven. Schick was politiek adviseur voor de Britse regering over de Brexit en de immigratiecrisis. Ook werkte ze voor de verkiezingscampagne van de Franse president Emmanuel Macron. Tegenwoordig is ze schrijver en onafhankelijk politiek commentator voor onder meer de BBC, CNN en Al Jazeera. In de aanloop naar de Amerikaanse verkiezingen verscheen haar boek Deepfakes and the Infocalypse – What You Urgently Need to Know. Link

Facebook, een uiterst giftig medium

‘Facebook is in de VS het invloedrijkst en dus het schadelijkst van de sociale mediabedrijven, en ik geloof niet dat zij tot nu toe iets van belang hebben gedaan. Ze hebben rond de verkiezingen een ban op politieke advertenties ingesteld, wat sites geblokkeerd en informatie toegevoegd over hoe je veilig kunt stemmen, best goed. Maar het diepere probleem is en blijft de algoritmes waarop ze gebouwd zijn en de radicalisering die deze algoritmes in de hand werken. Nieuws dat je boos en emotioneel maakt, gaat sneller op Facebook dan al het andere. Ook Fox News heeft dit businessmodel van angst en woede. Dit heeft zelfs een effect op mensen die die media zelf niet, of niet veel, gebruiken of bekijken, omdat de toevloed van emoties de journalistiek en de politieke cultuur vervormt en uiteindelijk het maatschappelijk debat. Trump, het Witte Huis en de top van de Republikeinse partij varen hier wel bij en stoken het vuur bewust verder op.’ Link

Alexa, Home …

Met slimme speakers nestelen techreuzen als Amazon en Google zich in de meest intieme leefomgeving van de mens – het huis. De technologie is even schitterend als beloftevol, zegt rechtswetenschapper Silvia de Conca. Toch weet ze na vier jaar promotieonderzoek één ding heel zeker: bij haar komen Alexa en Google Assistant niet over de drempel. ‘Ze brengen het huis als vrije, veilige plek aan het wankelen.’

Amazon bracht in 2014 zijn Echo-speaker met spraakassistent Alexa uit, en kort daarna lanceerde concurrent Google een eigen slimme speaker, Home, met Google Assistant. ‘In die tijd waren het nog nicheproducten, maar ik rekende erop dat ze dat niet lang zouden blijven. Deze technologie zou de manier waarop we ons dagelijks leven inrichten radicaal veranderen. Daarvan was ik overtuigd. Tegelijkertijd realiseerde ik me dat een slimme speaker enorme hoeveelheden data moest verzamelen om realtime met mensen te kunnen communiceren. Fascinerend natuurlijk, maar het riep ook veel vragen op.’

Op de eerste vraag die De Conca zich vier jaar geleden stelde – ‘Hoe is deze technologie in hemelsnaam mogelijk?’ – heeft ze het antwoord inmiddels wel gevonden. Andere vragen bleken moeilijker te beantwoorden. ‘De technologie is indrukwekkend, maar lang niet zo complex als de implicaties ervan,’ zegt ze. ‘Daar was ik vooral in geïnteresseerd: hoe gaat deze technologie de mens en ons menszijn veranderen? Wat betekent het als kunstmatige intelligentie de privésfeer niet alleen binnendringt en beïnvloedt, maar er ook in zekere mate over gaat beschikken?’

Want dat laatste is wat smart speakers onderscheidt van andere apparaten waarmee we onze huizen delen, zegt De Conca. Dat mensen samenleven met machines is niet nieuw. Maar voor huishoudelijke apparaten zoals wasmachines en magnetrons geldt: als je eenmaal doorhebt hoe ze werken, kun je gebruik van ze maken. Alexa en Google Assistant werken ook andersom: ze zijn in staat hun gebruiker te leren kennen en, als ze je eenmaal doorhebben, gebruik van jou te maken. Bijvoorbeeld door te beïnvloeden welk nieuws je tot je neemt en bij welke winkels en restaurants je bestellingen plaatst. En door bewoners van slimme huizen te profilen en die profielen door te spelen aan bedrijven, verzekeraars of informatiehongerige datadealers. Link

The digital spring clean

There are, as always, two kinds of people in the world: those who are wondering what to do with all their free time, and those who are wondering what happened to it. The split seems to be closely correlated with the number of children who live with you.

If you are in the former group, you, like me, may have exhausted a significant quantity of procrastination cleaning. I have vacuumed under the sofa, changed the filter on my cooker hood, and even started painting the kitchen.

So why not introduce a digital component to the great tidy-up? Your laptop’s downloads folder might not literally collect dust, but whether physical or digital, the longer you leave things to fester, the harder they become to eventually deal with. Link

New ‘gentle’ video games are absorbing, beautiful and silly

Outside my window the streets are quiet, the world is weird, the future uncertain. Conspiracy theorists are bombarding my social media feed, and everyone is an armchair expert on the pandemic. But for now I am okay, because I am a moose. The game called Everything has been out for a while now. Occasionally I click on a thought bubble and the counterculture philosopher Alan Watts tells me something; sometimes I cease to be a moose and choose to be a solar system or a single-cell organism instead. I move around this game of infinite possibility, not doing much, occasionally communicating with other things with barks or tinkles. I’ve never been much of a gamer, but in recent weeks Everything – and its sister game, Mountain (equally pointless, if not more so) – have been, well, everything to me. Absorbing, still, deep, silly, beautiful, with a chorus of odd but satisfying sounds – both have calmed me and made me forget the lunacy and drama of life online and in lockdown. Link

Tuuuuuuut! Titamtamtamtitam pieeep, paaap, puuuuu, tuuuuuuuuuuuuuuut …

Als je mailadres jan@xs4all is, zat je bij een van de eerste Nederlandse internetproviders én was je er zo vroeg bij dat je alle andere jannen te snel af was. De idealistische voorhoede over de belofte van toen en de realiteit van nu.

Het stond niet aangekondigd in het programmaboekje. Al op de eerste dag van de Galactic Hacker Party, een driedaagse conferentie in Paradiso voor nerds, geeks en ‘computerkrakers’, zoals het journaille ze noemde, liep een onbekende de Amsterdamse concertzaal binnen. Hij droeg een grijs apparaat onder zijn arm, een beeldtelefoon, zo bleek, en de man op het podium, de bekende hacker John Draper, alias Captain Crunch, sloot ’m aan en riep: „Okay, let’s see our Russian friends!

Het was de zomer van 1989. De wereld stond aan de vooravond van het computertijdperk en voor het eerst in de historie waren, hier in Paradiso, ruim duizend mensen uit binnen- en buitenland bijeen om de cyberspace te verkennen. De zaal was donker, alleen ‘de cockpit’, een verzameling terminals in het midden van de zaal, was verlicht. Daaromheen vulden talloze beeldschermen de ruimte met een blauwe gloed. Caroline Nevejan, die de conferentie organiseerde, weet nog hoe ze, druk met kabels en iedereen die z’n eigen computer meenam, de zaal betrad en haast niet kon geloven wat ze zag. Link

Zo gijzel je een netwerk, in twaalf stappen

Het zou een flauwe mop kunnen zijn: hoe krijg je een systeembeheerder zover om zijn of haar wachtwoord prijs te geven? Boots op een gehackte computer een storing na, waardoor de gebruiker de IT-helpdesk belt. Om deze nepstoring te verhelpen voert de helpdeskmedewerker een beheerderswachtwoord in, daarbij gadegeslagen door de indringer.

Geen mop dus, legt cybersecurityexpert Frank Groenewegen van Fox-IT uit, maar één van de trucs die hackers toepassen als ze zich een weg banen in bedrijfsnetwerken: van de ene computer naar de andere springend, op zoek naar de cruciale plek die toegang biedt tot alle netwerkonderdelen. Om vanaf daar in één handomdraai een complete organisatie te gijzelen. Dat overkwam de Maastricht University vorige maand: net voor de kerstvakantie bleken alle belangrijke bestanden versleuteld en servers geblokkeerd. Inmiddels werken de systemen weer. De universiteit wil berichten dat er tonnen aan losgeld betaald is niet bevestigen. Fox-IT doet ook geen mededelingen over de specifieke hack in Maastricht omdat het bedrijf de aanval nog onderzoekt.

De hack van de universiteit is een voorbeeld van ransomware. Deze vorm van criminaliteit is uitgegroeid tot professioneel maatwerk. Het begon als eenworm die in theorie elke computer kon treffen. Berucht is de uitbraak van WannaCry in 2017. Een variant daarop was NotPetya – een worm, vermomd als ransomware die zich automatisch een weg baande in bedrijfsnetwerken en zo bijvoorbeeld transportbedrijf Maersk platlegde.

Na deze lukrake aanvallen ontdekten cybercriminelen dat er veel te verdienen is aan gerichte ransomware-aanvallen. Hun aanpak lijkt op de manier waarop geavanceerde inbrekers – ethische hackers of spionnen – netwerken penetreren. Link

Tim Berners-Lee …

… de uitvinder van het wereldwijde web, heeft negen principes bedacht om het internet te verbeteren. Deze principes schreef hij zondagavond formeel op in een actieplan, het Contract for the Web.

Met negen principes wil Berners-Lee het wereldwijde web gaan redden van onder meer politieke manipulatie, nepnieuws en inbreuken op privacy.

Het actieplan is al een tijd in de maak en is in elkaar gezet door verschillende activisten, academici, bedrijven en overheden. Het bestaat uit negen principes, waarvan er drie zijn gericht op overheden, drie op bedrijven en drie op individuen. Zondag werden de principes officieel gepresenteerd.

Dit zijn de negen principes: Link

De supercomputer van Barcelona is de mooiste

Het mediterrane gegons van de cicaden gaat binnen over in een monotoon gezoem: dit is hem dan, de snelste computer van Spanje, een computer die door de Europese Commissie is uitgekozen om tot de topvijf van de wereld te gaan behoren.

48 Manshoge zwarte kasten volgepakt met processors, bespikkeld met groen knipperende lichtjes, als vuurvliegjes tegen een nachtelijke hemel. Eromheen een rechthoekige behuizing van glas. En dat alles in een oude kapel, inclusief glas-in-loodramen met de kruisiging en de aanbidding door de wijzen – van Christus, let wel -.

Symbolischer kan bijna niet: de wetenschap die de plaats van religie heeft ingenomen. ‘Het is toeval dat deze supercomputer in een kapel is gebouwd’, haast Josep Martorell, adjunct-directeur van het Barcelona Supercomputing Center, zich te zeggen. ‘Toen in 2004 het eerste exemplaar werd gebouwd, zochten we op het universiteitsterrein een grote, hoge ruimte, zonder pilaren. We kwamen hier uit. Een ander voordeel: door de dikke stenen muren blijft de temperatuur vrij constant.’ Link

Zo komen hackers binnen

Als je niet heel technisch onderlegd bent zal de beveiliging van je thuisnetwerk je waarschijnlijk niet altijd heel veel interesseren. En zelfs als je je wel bewust bent van het belang van netwerkbeveiliging, doe je er misschien in de praktijk weinig aan en hoop je er maar het beste van. Maar je thuisnetwerk moet eigenlijk behandeld worden zoals het huis waarin het zich bevindt. Als er geen slot op de deur van je huis zou zitten, zou je er waarschijnlijk een laten maken om te voorkomen dat er vreemden binnen zullen komen. Hetzelfde moet eigenlijk gelden voor je thuisnetwerk. Link

De mens als grondstof

Het oogsten van informatie over individuen en ze op basis daarvan diensten en producten aanbieden: ziehier de kern van wat Shoshana Zuboff het surveillancekapitalisme noemt. Techbedrijven hebben de menselijke autonomie gereduceerd tot het minimum en de mens tot wandelende portemonnee. Link

Een schitterend ongeluk: internet 50 jaar

In 1969 werd aan de westkust van de VS het eerste computernetwerk geboren: Arpanet. Het zaadje dat zou uitgroeien tot ons huidige Internet. Een kleine geschiedenis van een grote ontwikkeling.

Terwijl de wereld nog aan het bijkomen was van de eerste mens die enkele maanden eerder voet op de maan had gezet, vond op 29 oktober 1969, vandaag precies vijftig jaar geleden, een doorbraak plaats die toen weinig aandacht kreeg maar uiteindelijk een veel grotere invloed op de wereld zou hebben: voor het eerst werd een bericht tussen twee computers verstuurd, van de Universiteit van Californië in Los Angeles naar het Stanford Research Institute.

Het bericht bestond uit weinig meer dan de letters ‘LO’. Dat had ‘LOG’ moet zijn, als afkorting van ‘LOG IN’, maar bij het versturen van de letter G crashte de verbinding. Aan het einde van dat jaar waren vier computers van vier Amerikaanse universiteiten met elkaar verbonden, een heus computernetwerk. Het Arpanet was geboren, het zaadje van ons huidige Internet, inmiddels toegankelijk voor 55 procent van de wereldbevolking. Link

De belangrijkste technologiecriticus ter wereld bouwt een anti-Google

Evgeny Morozov was al jaren voordat het in de mode raakte kritisch op Big Tech. Maar altijd vanaf de zijlijn. Toen bedacht en bouwde deze briljante denker een systeem dat breekt met de dominante wetten van de aandachtseconomie. Ik was erbij, toen hij vorige maand vanuit Zuid-Italië The Syllabus met de wereld deelde. (Dit artikel is ook te beluisteren.) Link

‘De risico’s op internet zijn groter dan ooit’

We zijn niet vrij zolang vijf techbedrijven het digitale ecosysteem domineren, meent Hans de Zwart. Hij nam vorige week afscheid als directeur van privacyorganisatie Bits of Freedom.

Hij verwijderde zijn sociale media-accounts, laat zijn computer draaien op Linux in plaats van Microsoft of Apple, chat via het privacyvriendelijke Signal, gebruikt op zijn Fairphone een besturingssysteem zonder Google en heeft ook de rest van zijn leven zoveel mogelijk „ont-Googled”. Hans de Zwart, die vorige week afzwaaide als directeur van privacyorganisatie Bits of Freedom (BOF), brengt wat hij predikt in de praktijk.

Zes jaar stond De Zwart aan de frontlinie van het privacydebat. Jaren waarin Bits of Freedom een belangrijke rol speelde bij het referendum over de inlichtingenwet Wiv; streed tegen het ‘hackvoorstel’ dat de politie de bevoegdheid geeft om op computers en telefoons binnen te dringen; in het geweer kwam tegen het Europese ‘uploadfilter’, dat de vrije toegang tot het internet in gevaar zou brengen; grote en kleine privacy-inbreuken door bedrijven en overheden onderzocht; en ondertussen journalisten, ambtenaren, juristen en andere geïnteresseerden adviseerde over onze digitale burgerrechten, te weten: het recht op privacy en de vrijheid van meningsuiting.

Alleen het ont-Googlen is niet helemaal gelukt. Ook al gebruikt De Zwart een privacyvriendelijke zoekmachine en navigeert hij zonder Google Maps. „In de digitale rechtenwereld wordt veel gewerkt met Google Docs, en daar heb je een Google-account voor nodig”, legt hij uit. Het laat zien hoe moeilijk het is om te ontsnappen aan de greep van de internetgigant. Link

Een wereld zonder Google

hoopt op een direct toegankelijk internet, zonder tussenkomst van een nieuwe Apple of Google. Op het album DAMN. van de populaire rapper Kendrick Lamar staat het liedje ‘Pride’. Het werd geproduceerd door Steve Lacy, een jongeman die weigert zijn muziek in traditionele muziekstudio’s te componeren en op te nemen. In plaats daarvan gebruikte hij alleen zijn iPhone 6, met daarop een gratis te downloaden app genaamd GarageBand. link

Zo evolueerde de smartphone

25 Jaar geleden lag de eerste ‘smartphone’ in de rekken: een zwart, log bakje met een monochroom scherm waarmee je kon bellen en mailen. Sindsdien volgden de ontwikkelingen elkaar snel op – de eerste camera’s, grotere schermen én extra snufjes die ons het leven makkelijker moeten maken. Link

Inside The Tiny Country Where Robots Grow The Food

It seems most of his fellow Dutch dairy farmers agree. The milking robot ― first invented by Dutch engineers in the early 1990s ― already outsells traditional milking parlors where cows are taken to be milked in the country. 

And they are just one of a wave of machines now taking over mundane farming tasks in the Netherlands, including harvesting, and fruit and vegetable picking, with almost $1 billion spent on innovation last year by the sector. 

This innovation drive, including increasing use of automation on farms like Dijkstra’s, has helped propel a country with a land mass smaller than the state of West Virginia to become the world’s second-biggest food exporter after the U.S., with agri-food exports worth more than $100 billion. Link

Margaret Hamilton

Huge amounts of aeronautical and hardware engineering effort went into the Apollo program from its birth in 1961 to its completion in 1972, as NASA and its partners designed the Saturn V rocket to get astronauts out of Earth’s orbit, the command/service modules that orbited the moon, and the lunar modules that actually landed on the moon. But Apollo was also a major software project. Astronauts used the Apollo Guidance Computer, which was placed in both the command module and the lunar module, for navigation assistance and to control the spacecraft, and someone needed to program it. Link

An exclusive look at an original iPhone prototype

Apple had developed the iPhone in secret over those two and a half years, and for many inside the company, the device had only been known by the codenames “M68” and “Purple 2.” Apple was focused on surprising everyone with the iPhone, and that meant that many of the engineers working on the original handset didn’t even know what it would eventually look like.

To achieve that level of secrecy, Apple created special prototype development boards that contained nearly all of the iPhone’s parts, spread out across a large circuit board. The Verge has obtained exclusive access to the original iPhone M68 prototype board from 2006 / 2007, thanks to Red M Sixty, a source that asked to remain anonymous. It’s the first time this board has been pictured publicly, and it provides a rare historical look at an important part of computing history, showing how Apple developed the original iPhone. Link

Jony Ive, Apple designer behind iPhone and iMac

Jony Ive, the chief architect of groundbreaking and distinctive designs from the iMac to the iPhone, announced on Thursday that he is leaving Apple after nearly 30 years.

Ive’s departure, which was announced in an exclusive interview with the Financial Times, is sure to set off shock waves in the tech and design worlds, but the 52-year-old Briton will remain involved with Apple. He plans to launch a new creative company called LoveFrom – and said Apple will be his first client.

“While I will not be an employee, I will still be very involved – I hope for many, many years to come,” Ive told the FT. “This just seems like a natural and gentle time to make this change.”

“Jony is a singular figure in the design world and his role in Apple’s revival cannot be overstated,” chief executive Tim Cook said in a statement. “Apple will continue to benefit from Jony’s talents by working directly with him on exclusive projects, and through the ongoing work of the brilliant and passionate design team he has built.”

Cook further paid tribute to Ive in an interview with the FT, highlighting his role in rescuing the company from its early-90s doldrums: “The work on the original iMac was sort of the point at which people began to pay attention to Apple again on something other than how badly economically the company was doing.

“We get to continue with the same team that we’ve had for a long time and have the pleasure of continuing to work with Jony,” he added. “I can’t imagine a better result.” Link

What does Google know about me?

A lot. Here’s a story I wouldn’t believe if it didn’t happen to me. Google knew I was going to break up with my girlfriend a month before I did.

About 5 years ago I was dating a girl. Well, being 35 years old I should call her a woman. And we weren’t just dating, we lived together along with her 5 year old son from a previous marriage. I was happy (I thought). I was looking to settle down and she checked all the boxes. Pretty, open minded, came from an unbroken family, and wasn’t constantly trying to change me. It had been a year and I was ready to make it official. I asked her father for permission. I had saved for a down payment on a ring, so a Christmas proposal was eminent.

Then one day all of Google’s ads for wedding rings were replaced with ads for Ashley Madison, porn, and dating sites. I was beyond weirded out as I hadn’t searched for anything like that. Maybe it was something in my conversations with friends I reasoned. Google somehow knew I wasn’t happy and inside I was ready to get out. Other than constant accusations me of being unfaithful we got along OK, but just OK. She wasn’t an intellectual. The only books she owned were Peanuts comics. She thought about my exes 10x more than I ever did, comparing her looks with each of them. Link

Don’t look now

Ekman has developed a method to identify minute facial expressions and map them on to corresponding emotions. This method was used to train “behavior detection officers” to scan faces for signs of deception.

But when the program was rolled out in 2007, it was beset with problems. Officers were referring passengers for interrogation more or less at random, and the small number of arrests that came about were on charges unrelated to terrorism. Even more concerning was the fact that the program was allegedly used to justify racial profiling.

Ekman tried to distance himself from Spot, claiming his method was being misapplied. But others suggested that the program’s failure was due to an outdated scientific theory that underpinned Ekman’s method; namely, that emotions can be deduced objectively through analysis of the face.

In recent years, technology companies have started using Ekman’s method to train algorithms to detect emotion from facial expressions. Some developers claim that automatic emotion detection systems will not only be better than humans at discovering true emotions by analyzing the face, but that these algorithms will become attuned to our innermost feelings, vastly improving interaction with our devices.

But many experts studying the science of emotion are concerned that these algorithms will fail once again, making high-stakes decisions about our lives based on faulty science. Link

Google’s Earth: how the tech giant is helping the state spy on us

Uber, Amazon, Facebook, eBay, Tinder, Apple, Lyft, Foursquare, Airbnb, Spotify, Instagram, Twitter, Angry Birds – if you zoom out and look at the bigger picture, you can see that, taken together, these companies have turned our computers and phones into bugs that are plugged in to a vast corporate-owned surveillance net-work. Where we go, what we do, what we talk about, who we talk to, and who we see – everything is recorded and, at some point, leveraged for value. Google, Apple and Facebook know when a woman visits an abortion clinic, even if she tells no one else: the GPS coordinates on the phone don’t lie. One-night stands and extramarital affairs are a cinch to figure out: two smartphones that never met before suddenly cross paths in a bar and then make their way to an apartment across town, stay together overnight, and part in the morning.

They know us intimately, even the things that we hide from those closest to us. In our modern internet ecosystem, this kind of private surveillance is the norm. It is as unnoticed and unremarkable as the air we breathe. But even in this advanced, data-hungry environment, in terms of sheer scope and ubiquity, Google reigns supreme. Link

Word processor pioneer Evelyn Berezin dies aged 93

The woman who created and sold what many recognise as the world’s first word processor has died aged 93. Evelyn Berezin called the device the Data Secretary when, in 1971, her company Redactron launched the product. She grew Redactron from nine employees to close to 500 and was named one of the US’s top leaders by BusinessWeek magazine in the year she sold it, 1976. She had earlier built one of the original computerised airline reservation systems. The innovation – which matched customers and available seats – was tested by United Airlines in 1962. According to the Computer History Museum, it had a one-second response time and worked for 11 years without any central system failuresThe technology vied with the rival Sabre system, developed by American Airlines, for being the first of its kind. Link

Scroll to Top