Kamerchaos

De Tweede Kamer als geheel laat kansen op zakelijke controle van het beleid en medewetgeving lopen door een gebrek aan georganiseerd geheugen en te weinig aandacht voor het noodzakelijke handwerk in Kamercommissies. Dat bleek deze week opnieuw bij de parlementaire enquête aardgaswinning Groningen: Kamerleden staan bij voortduring op achterstand als het gaat om kennis van de actuele feiten. Deze en tal van andere problemen zijn herhaaldelijk  geïnventariseerd.  De Tweede Kamer heeft met enige regelmaat zelfreflectierapporten  gepubliceerd, maar heeft grote moeite met het nemen van stappen om de eigen effectiviteit te vergroten. Dat zagen we onder meer terug in de eigen rapporten  naar aanleiding van de toeslagenaffaire. Staatssecretaris Van Rij (belastingzaken) wees er deze week nog eens op: ook de Kamer heeft een rol  in het uit de hand lopen van de toeslagenaffaire. >>>

Complex?

De wereld is en was altijd al ingewikkeld. Lees de biografieën van Erasmus en Willem van Oranje. Dat waren verwarrende tijden waarin kerkscheuring, oorlog en armoede voor ontwrichting van het dagelijks leven zorgden. Laten we het perspectief eens kantelen: misschien is deze tijd wel minder ingewikkeld dan we denken. Of beter nog, misschien is veel van de complexiteit veroorzaakt door politici en beleidsmakers die de mantra zingen van een wereld waarin een opeenstapeling van internationale crises het nieuwe normaal is. >>>

De afbraak van de overheid

Zonder richtinggevende besluitvorming verzandt het beleid in ‘window dressing’. Daadkracht is dan een pose, een kwestie van beeldvorming: ‘manage de perceptie’. Dit is het patroon: er wordt een doel gesteld, er wordt een budget vrijgemaakt, en dan is het afwachten wat er gebeurt en óf er überhaupt iets gebeurt. Dat constateert ook de Algemene Rekenkamer. Het is stoerdoenerij en de Tweede Kamer doet daar graag aan mee. >>>

Rokkenkapitalisme

Individuele boeren zagen de stikstofcrisis mogelijk niet aankomen. Maar de Rabobank is al meer dan dertig jaar op de hoogte van wat de bank traditiegetrouw het ‘mineralenoverschot’ noemt. De Tweede Kamer riep dan ook onlangs in een motie op om te onderzoeken hoe de bank gedwongen kan worden om mee te betalen. ‘Rabobank heeft de afgelopen jaren de sector willens en wetens de verkeerde kant op geduwd’, stelde PVDA-Kamerlid Joris Thijssen. ‘Ze mogen nu meebetalen aan de noodzakelijke transitie.’ De bank wijst elke verantwoordelijkheid van de hand. >>>

Zingeving

De fabriekswerker die vroeger hielp bij het in elkaar zetten van Renaults, scant nu pakjes van Amazon in een distributiecentrum. De oude chef-kok in een Parijse buitenwijk fietst nu rond met een vierkante box met fastfoodmaaltijden op zijn rug. De boer produceert nu noodgedwongen op een zo kostenefficiënt mogelijke manier voor de wereldmarkt, die hem dwingt tot schaalvergroting. Allemaal plaatsgebonden en helemaal aan het uiteinde van de keten, veelal op korte en flexibele contracten voor buitenlandse werkgevers. Een vertraging van de economie met meer lokaal ingerichte productieketens moet de solidariteit tussen stad en periferie herstellen. Zingeving als wapen tegen het populisme. >>>

Rijk … dom

Mensen denken bij rijkdom aan geld en bij een succesvol leven niet aan spiritueel welzijn maar aan spullen – een huis, een auto, een duur koffiezetapparaat. We zijn er zo aan gewend dat we het niet opmerken. Kennis wordt gezien als product, net als gezondheidszorg. Zelfs over identiteit wordt gesproken als iets wat je hebt in plaats van wat je bent, als een bezit dat moet worden verdedigd. >>>

De overheid faalt

De overheid probeert álles te redden. En daarmee trapt ze alleen maar op de rem. Net als tijdens de bankencrisis gebruiken we nu belastinggeld om systemen in de lucht te houden waarvan we eigenlijk al weten dat we ervanaf moeten. De sectoren waarvan de duurzaamheid in ecologische én economische zin al heel lang ter discussie stond, zoals de veehouderij, de luchtvaart en de sierteelt. Die stonden n.b. vooraan in de rij om steun te vragen.

Heel veel mensen in alle lagen van de samenleving voelen de urgentie tot verandering. Vroeger noemden we het een onderstroom, maar het is nu een brede beweging die de basis aan het leggen is voor een heel ander soort samenleving. Dat is misschien lastig te zien, want het is een gefragmenteerde beweging – binnen bedrijven, in wijken, bij ambtenaren en bij individuele onderzoekers. Het lijkt allemaal klein, maar die mensen worden gedreven door eenzelfde motivatie en ze zijn aan het experimenteren in dezelfde richting. >>>

Make Kin

Maak je vrienden tot familie, zorg voor kinderen en ouderen met wie je verbonden bent in vriendschap, draag bij aan de wereld door je werk, of zonder je af, dat is ook volkomen legitiem en begrijpelijk. >>>

Mark, de sloper

Twaalf jaar Rutte waren de jaren van breedsprakig negeren van de ernst van alle grote problemen.

Rutte I sloopte o.a. defensie, liet de rechtspraak uitkleden, initieerde de ‘toeslagenaffaire’ … Die met zijn gedram zorgde voor een kleinere overheid met heel veel consultants en PR, met heel veel gedesoriënteerde uitvoerders en met steeds meer wantrouwender burgers. >>>

In 2010 sloopte het kabinet-Rutte I -VVD, CDA, gedoogsteun PVV- het fundament onder de krijgsmacht. >>>

Als Rutte gêne kende, was hij echt opgestapt nadat zijn regering tienduizenden mensen kapotgemaakt had in het Toeslagenschandaal. >>>

Begin van zijn einde

Ik wil niet als een dwaas klinken, maar ik ben ervan overtuigd dat het mogelijk is om van Poetin te winnen. Wat is anders het nut van spelen als het onmogelijk is om te winnen? Ik denk dat dit het begin van zijn einde is. Ik werk vanuit de veronderstelling dat ik in een redelijk korte tijd zal kunnen terugkeren naar Rusland en we kunnen werken aan een democratische regering. Nog tijdens mijn actieve jaren, niet pas als ik een heel oud vrouwtje ben. >>>

Terug bij ‘af’

Twaalf jaar geleden liet het kabinet-Rutte I de landelijke regie in verstedelijking en landschapsbeleid los, en droeg die over aan de provincies en gemeenten. Na twaalf jaar … gaat het kabinet-Rutte IV pas weer sturen omdat de zelf gecreëerde problemen acuut zijn. De grote verbouwing wordt een gevecht om ruimte, want Nederland is te klein voor alle wensen, plannen en ambities. >>>

Femke van Zeijl geeft met haar boek ‘De doe-het-zelfmaatschappij‘ een beeld van hoe dat er ook hier uit kan gaan zien. In Nigeria is de overheid non-existent. Wil je iets gedaan krijgen van de staat, dan kom je niet onder de corruptie uit. Het gaat verreweg het snelst als je problemen zelf oplost, of het nu gaat om water of stroom, veiligheid, gezondheidszorg, of onderwijs, je bent op jezelf aangewezen. >>>

We letten vooral op nut, efficiency en effectiviteit. Alles moet goed georganiseerd zijn, dan is het in orde. Inhoudelijke betekenis, samenhang, de waarde der dingen interesseert mensen steeds minder.’ Als voorbeeld wees Zijderveld op zijn eigen werkkring: ‘Kijk naar de universiteit, die is inmiddels niet slecht georganiseerd, maar de vraag die nauwelijks nog wordt gesteld is: waar staan we voor? >>>

Pieterpad

In het begin waren het vooral intellectuele, hoogopgeleide NRC- en Volkskrant-lezende, natuurminnende, witte vijftigplussers die het Pieterpad liepen. Nu krijgt Goorhuis ook weleens mails van mensen met een niet-Nederlandse achternaam,  AD- en Telegraaf-lezers zijn ook gaan wandelen. En onderweg kom je geregeld twintigers en dertigers tegen. >>>

Ode aan de buitenwijk

Ik was mijn tuinhekje aan het schilderen en ik dacht: dat is toch wel het toppunt van truttigheid, een tuinhekje schilderen. Toen vond ik in de bibliotheek een heel boek over de geschiedenis van het tuinhek in Nederland. Dat bleek een fantastisch boek te zijn. Ik ontdekte dat er een soort dédain bestond tegenover dat soort onderwerpen en ik wilde laten zien dat het wél interessant is. Tuinhekjes, rijtjeshuizen, de stoep, de straat, concrete dingen waarvan iedereen denkt: daar hoeft niemand zich verder druk over te maken. >>>

Habsburg

De wereld van gisteren” barst van de impliciete waarschuwingen. Maar terwijl in het rijk vol zekerheden een verlicht liberalisme regeert, is het woord veiligheid allang als een schim uit ons vocabulaire weggestreept. Schrijvers als Caroline de Gruyter hebben de afgelopen jaren vaker gewezen op de paralellen tussen de Europese Unie en het Habsburgse Rijk, hoe beide bestaan en bestonden bij de gratie van langzame verandering, een grote bureaucratie en een modderig compromis. >>>

Fixatie op andermans hypocrisie  

Er schuilt een praktisch gevaar in het triomfantelijke glimlachje na een succesvolle hypocrisievondst. Wat levert al dat ontmaskeren in feite op? Het lijkt alsof we na hypocrisievermaak allemaal stoppen met denken. Het ultieme bewijs van het eigen gelijk is geleverd. Terwijl de echte vraag is: waaróm roepen klimaatactivisten dan zoveel weerstand op? Wat moeten we met de dubbele standaard van de politie? De kous is nog lang niet af, maar het voelt alsof het debat al is gewonnen. >>>

Hebben we Big Pharma nodig?

Vaak hoor je klachten over hoge medicijnprijzen en inhalig gedrag van de farmaceutische industrie. Vorig jaar was er lof: aan deze bedrijven hebben we toch te danken dat we in no-time werkzame vaccins tegen corona kregen? Nou nee, schreef Ruben Mersch op De Correspondent: „Het beeld van Big Pharma die redding bracht door een wonder van innovatie in de labs van Pfizer, Moderna en andere farmareuzen klopt niet.” De vaccins zijn „helemaal niet uitgevonden door de industrie”, schreef hij, de „kennis die deze vaccins mogelijk maakt, werd ontwikkeld door wetenschappers aan universiteiten en overheidsinstellingen”. De farmaceutische industrie zette alleen „de laatste stapjes”. En streek miljardenwinsten op. >>>

Herenboerderijen bevrijden ons van de supermarkt

We hebben een systeem nodig dat goed is voor “planet, people and profit” … De bodem en de natuur worden nu vernietigd en burgers zijn het contact met hun voedsel kwijt. De boeren houden er niets aan over. Alleen de supermarkten, banken en de agro-industrie verdienen eraan. >>>

Het voedselbos is aan een opmars bezig. Bij bijna elke grote stad bestaan er wel initiatieven waar op den duur noten, vruchten en kruiden geoogst kunnen worden. Het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) verwacht dat Nederland in 2030 duizend hectare aan voedselbos heeft. >>>

Altijd afwachten? Is dat slim?

Zijn wegkijken, struisvogelen, pappen en nathouden eigenlijk vormen van gedogen? Of zijn het uitingen van de Nederlandse basishouding tussen verstandig pragmatisme en angst – waarbij het laatste vaak als het eerste wordt voorgesteld

Of is lafheid onze grootste gemene deler als Nederlanders? Durven politici geen tijdige beslissingen te nemen omdat we met z’n allen de werkelijkheid niet aankunnen? En bang zijn voor elkaar? >>>

Does Hungary Offer a Glimpse of Our Future?

Experts have described Orbán as a new-school despot, a soft autocrat, an anocrat, and a reactionary populist. Kim Lane Scheppele, a professor of international affairs at Princeton, has referred to him as “the ultimate twenty-first-century dictator.” Some prominent American conservatives want nothing to do with him; but more have taken his side, pointing to Hungary as a potential model for America’s future. >>>

Kwetsbaar Nederland

Het ver doorgevoerde liberalisme heeft het cement uit de Nederlandse samenleving gezandstraald. We moesten allemaal rationele klanten worden van commerciële en semipublieke diensten. De overheid die het algemeen belang, de normen en waarden, de zorg voor elkaar en het collectief geweten moest vertegenwoordigen hebben we bewust verzwakt. Niet mee bemoeien. De verschillen tussen mensen en hun kansen zijn vergroot. Goed je best doen, pech als het minder goed lukt. >>>

Het liberalisme is emancipatoir, waarborgt de rechten van het individu, gelooft in vooruitgang. Maar het ontbreekt aan vergezichten voor de samenleving als geheel. >>>

Rijke boerenlobby laat ons stikken

In mei 2019, toen de stikstofcrisis het land plotsklaps stilzette, moest de landbouw- en stikstofminister een plan bedenken om de uitstoot terug te dringen en economische activiteit weer mogelijk te maken. Veel pogingen mislukten. De snelheidsverlaging voor autoverkeer had weinig effect. Haar plan voor eiwitarm veevoer verdween na luid boerenprotest weer in de la. En de weinig doelgerichte uitkoop van varkensboeren bleek vooral een geschenk voor de sector zelf, met nauwelijks effect voor de natuur. Om in de tussentijd de vergunningverlening voor bedrijven weer op gang te brengen, ontwierp de minister met de provincies een nieuwe markt waarop ondernemers ‘stikstofrechten’ aan elkaar zouden kunnen verkopen. Daling van uitstoot, zo verzekerde de minister bij de introductie, was het ‘uitgangspunt’. Het tegenovergestelde staat echter te gebeuren, blijkt nu het systeem in bijna alle provincies is ingevoerd. Weinigen hebben het nog door, maar de markt zorgt niet voor een daling, maar maakt juist een reusachtige stijging mogelijk. Met de stikstofmarkt werd een ‘tikkende tijdbom’ van natuurschade gecreëerd. >>>

Wat het effect is als de boerenlobby dit wint. >>>

Jan Anker is de baas van Royal A-ware, een zuivelgigant -omzet vorig jaar 2,2 miljard euro, winst 51 miljoen- met tientallen dochterbedrijven in kaassoorten, room, yoghurt … Het eigen vermogen van Royal A-ware stond in 2020 op 120 miljoen euro, waarmee Jan Anker de Quote 500 haalde. Met twee andere landbouwreuzen annex familiebedrijven is A-ware ook actief in het stikstofdebat: zacht op de Haagse relaties, hard op de inhoud. Het zijn de veevoedergigant Royal De Heus, waarvan de eigenaar, de familie De Heus, volgens Quote de vijfde rijkste familie van het land is, met een eigen vermogen van 1,4 miljard euro. En de VanDrie Group, een wereldspeler in mestkalveren. Het eigen vermogen van de familie Van Drie wordt geschat op 1,2 miljard euro. Voor deze agromiljardairs betekent een kleinere veestapel vrijwel zeker krimp van hun vermogen. >>>

Naast het zaaien van twijfel en het steunen van Agractie financieren deze agromiljardairs ook de website Agri Facts. Follow the Money onthulde begin 2020 dat het niet om een onafhankelijk platform gaat, maar dat het wordt gefinancierd door de agro industrie. Eind 2021 -het stikstofdebat was in volle gang- maakten Royal A-ware, Royal De Heus en de VanDrie Group zelf bekend dat ze de website drie jaar lang jaarlijks met 225.000 euro zouden gaan ondersteunen. >>>

Kind weg met het badwater

Op almaar jongere leeftijd sorteren we onze kinderen voor. Ouders maken zich zorgen. Wordt mijn kind wel genoeg gestimuleerd? Kan zij haar vriendinnen wel bijhouden? Mag hij wel naar de universiteit? Een recente studie onder tienduizend Amerikaanse scholieren wees uit dat 80 procent ervan overtuigd is dat hun ouders hoge cijfers belangrijker vinden dan vriendelijkheid en compassie. 

Ondertussen is er een wijdverbreid gevoel dat we iets kostbaars aan het verliezen zijn. Onze onbevangenheid. Onze speelsheid. Zo staan de bladen vol tips over wat je als ouder kunt doen om je kind en jezelf weerbaarder te maken tegen de prestatiedruk>>>

Heksen vervolgingen

Vooral tussen de 15e en 18e eeuw zijn tienduizenden mensen, waarvan zo’n 85 procent vrouwen, na marteling vermoord omdat ze zich met hekserij zouden bezighouden. Met hekserij wordt ook de naam van de oude Europese natuurreligie aangeduid, waarvan aanhangers door de in die tijd dominante christenen als ketters werden gezien.

Omdat mensen niet konden bewijzen dat ze géén heks waren, en omdat verdachten werden aangemoedigd andere ‘heksen’ aan te wijzen, kon er een hysterie ontstaan waarbij tienduizenden onschuldigen op uiterst wrede wijze om het leven zijn gebracht. >>>

Basisinkomen

Een aantal burgers wilde een aantal andere burgers die het financieel zwaar hadden op eigen initiatief een basisinkomen geven. Honderd vrijwilligers schonken elk 50 euro in de maand, acht maanden lang. Dat betekende dat vijf kwetsbare huishoudens in die periode konden beschikken over duizend euro in de maand extra. Zomaar, zonder voorwaarden. Als oefening in solidariteit>>>

Onze “beschaving”

Wie nog met antieke schoolkennis gelooft dat ‘de beschaving’ begon in Egypte en zich via Athene en Rome verspreidde naar Den Haag, wordt door de auteurs uit een zachte droom geholpen, met zachte hand maar onherroepelijk. Dat is natuurlijk niet echt nieuw. Ook in bestsellers als die van Harari is het westerse, eurocentrische perspectief verlaten, in academische boeken al helemaal. Maar Graeber en Wengrow stapelen de archeologische vondsten en inzichten zo hoog op dat er geen ontkomen meer aan is. Hun boek – en dat is tegelijk een minpunt – wordt bijna zelf een imposante vreemde stad waar je fijn in rondslentert maar ook makkelijk verdwaalt. Soms is het moeilijk door hun lange, gedetailleerde uiteenzettingen de rode draad vast te blijven houden. >>>

Fossiele bestuurders

Investico ontrafelde voor De Groene Amsterdammer, Trouw en Vers Beton het fossiele optimisme van de Nederlandse havens. We onderzochten de businesscases voor de Tweede Maasvlakte, Zeesluis IJmuiden en Zeesluis Terneuzen: de grootste rijksprojecten voor vaarwegen van de afgelopen twintig jaar. Ook voor toekomstige investeringen gingen wij na op welke toekomst zij rekenen. Daaruit blijkt dat het fossiele groeidenken diep verankerd zit in de hoofden van havendirecteuren, wethouders en ministers. De toekomstscenario’s die dit soort investeringen onderbouwen negeren tot op de dag van vandaag de klimaatdoelen. >>>

What makes you happy

Many of us work far too hard at jobs with people we don’t like -not a likely path to happiness. Dr. MacKerron and the economist Alex Bryson found that work is the second-most-miserable activity; of 40 activities, only being sick in bed makes people less happy than working. The economist Steven Levitt found that when people are uncertain whether to quit a job, they can be nudged to quit. And when they quit, they report increased happiness months later.

People get a big happiness boost from being with a romantic partner or friends. Weather plays only a small role in happiness, except that people get a hearty mood boost on extraordinary sunny days. People are consistently happier when they are out in nature, particularly near a body of water and particularly when the scenery is beautiful. >>>

De 3e Wereldoorlog is al begonnen

Het kwaad heeft zich duidelijk ontmaskerd in de vorm van dit Russische nazisme, aangevoerd door Poetin. Maar het gaat niet alleen om Poetin. Ook de Russische maatschappij accepteert het geweld en de wreedheden die ze uitvoeren in Oekraïne.

Anders dan Duitsland heeft Rusland zichzelf nooit verschoond van z’n totalitaire regime. Al tachtig jaar lang kunnen de Russische veiligheidsdiensten -toen KGB, nu FSB- ongestraft miljoenen mensen bestelen, vermoorden en verkrachten. En nu zijn ze aan de macht, met Poetin aan het hoofd. We hebben het hier over het grootste land ter wereld, dat ons allemaal meesleurt in een allesvernietigende oorlog. >>>

Komt er een kernoorlog?

In zijn boek The ‘Limits of Safety’ toont Sagan aan dat het beheer en gebruik van nucleaire wapens -een activiteit die foutloos zou moeten zijn- bol staat en stond van zogenaamde ‘normal accidents’: foutjes gebeuren altijd en kunnen via kettingreacties veel grotere fouten veroorzaken. Zoals de vernietiging van de mensheid.

Sagan documenteerde een hele rits aan bijna-ongelukken -‘close calls’- met kernwapens. Zo zagen bewakers van een vliegbasis een beer aan voor een indringer. Op een andere vliegbasis ging daarom het alarm af, ‘de oorlog is begonnen!’ Piloten raceten naar hun bommenwerpers en werden pas op de startbaan tegengehouden. >>>

Amerikanen die ons de oorlog inrommelen?

Volgens de officiële Russische propaganda zijn de Amerikanen en de NAVO de agressors in Oekraïne. Zíj vallen Rusland aan, hoor je dagelijks in Russische talkshows. Rusland is het slachtoffer van Amerikaanse imperialisme – niet andersom.

Maar dat mensen die niets ophebben met Poetin zulke onzin ook verkopen, is wél vreemd. Het is namelijk onzin. Het beeld dat de Amerikanen ons een oorlog met Rusland inrommelen, vertellen Europese betrokkenen, klopt van geen kanten. Sommige landen in Centraal-Europa, zoals de Baltische landen en Polen, zijn meer gung-ho dan de Amerikanen. Zij zijn het die steeds beginnen over het instellen van no-flyzones boven Oekraïne. >>>

Obscure familiegeschiedenissen

Dit boek gaat over vijf ondernemersfamilies die hun imperium uitbreidden dankzij, of te danken hebben aan, grootschalige collaboratie met de nazi’s:

de families Quandt, Flick, Von Finck, Porsche-Piëch en Oetker.

Ze verdienden een fortuin met grootschalige wapenproductie en door het opkopen van Joodse ondernemingen tegen spotprijzen toen die aan de nieuwe naziwetgeving werden onderworpen. ‘Arisering’, heet het eufemistisch, maar ‘onteigening’ is een beter woord. In hun fabrieken werden vervolgens dwangarbeiders afkomstig uit heel Europa onder mensonterende omstandigheden te werk gesteld. Duizenden mensen kwamen daarbij om het leven.

Deze familiedynastieën zijn anno 2022 vele miljarden waard. De -klein-zonen en -dochters zijn nu de grootaandeelhouders van grote Europese bedrijven, zoals BMW, Porsche, Volkswagen en Dr. Oetker. Er zijn talrijke stichtingen, hoofdkantoren en zelfs mediaprijzen vernoemd naar de oorlogsmisdadigers van toen. >>>

Het alledaagse waar het kwaad in schuilt

Uit naam van het recht steunen bedrijven sancties tegen de agressor, maar vragen ondertussen bij het ministerie of zij daar geen uitzondering op mogen zijn. Dat ministerie steunt de sancties ook, maar slaagt er ondertussen matig in ze uit te voeren. Er staan praktische bezwaren in de weg en soms, jawel, ook wetten.

Die zijn nog maar kort geleden ingeroepen om een prettig vestigingsklimaat te scheppen voor het geld van die agressor, waarvan we ook toen al wisten dat het dievengeld was. Nu we met een nieuw oog vaststellen wat er niet mag, blijkt dat we vastzitten aan regels en routines die zich voordoen als het recht, maar net de geest daarvan ontberen. De banaliteit van het kwaad.>>>

America’s Road to the Ukraine War

Under pressure from the United States, Ukraine had reached an agreement to destroy its nuclear arsenal. President Bill Clinton heralded the pact as “a hopeful and historic breakthrough” to improve global security. But Ukraine’s leader, President Leonid Kuchma, warned that it would make his fledgling country more vulnerable.

If tomorrow, Russia goes into Crimea, no one will raise an eyebrow,” he said that year.

At the time, Moscow was already goading a separatist movement in Crimea, even as Mr. Clinton predicted that Ukraine would become a major European power. >>>

De mist van de ‘geopolitieke realist’

Poetin heeft een punt. Dat hoor je regelmatig in commentaar op de oorlog in Oe-kraïne. “Experts” in de internationale betrekkingen als Rob de Wijk en Laurien Crump zeiden recent de Russische president best te begrijpen. Ze menen dat Poetin uit de tent is gelokt door de Amerikanen. Die legden de afgelopen decennia weinig gevoel aan de dag voor het Russische verlangen naar veiligheid. Ze boden voormalige lidstaten van de Sovjet-Unie het NAVO-lidmaatschap aan. In 2008 maakte het Kremlin al duidelijk dat het daar nerveus van werd met een oorlog tegen Georgië. Dat Oekraïne nu de pineut is, is in deze redenering logisch. Zelensky kan beter inbinden, want vroeg of laat haalt Rusland toch wel waar het recht op heeft. >>>

Authoritarian systems are low-information systems

Moscow and Beijing find themselves suddenly contending with much more powerful and relentless forces and systems than they ever anticipated. And the battles are exposing -to the whole world and to their own people- the weaknesses of their own systems. So much so that the world now has to worry about instability in both countries. >>>