Rijkdom wordt niet verdiend …

… maar wordt onttrokken aan de gemeenschap.

De allerrijkste mensen op aarde richten veruit de meeste milieuschade aan. Willen we dat onze planeet bewoonbaar blijft, dan moeten we inkomen en welvaart veel eerlijker verdelen. Hoog tijd voor een maximuminkomen en een welvaartstaks.

Volgens consumeren rijke mensen niet alleen meer dan anderen, maar is er voor datgene wat ze consumeren ook veel meer energie nodig: grote huizen, dikke auto’s, privévliegtuigen, vliegen in businessclass, luxe importartikelen, enzovoorts.

En niet alleen hun consumptiegedrag legt gewicht in de schaal, dat geldt ook voor hun investeringen. Wanneer rijke mensen meer geld hebben dan ze kunnen uitgeven, en dat is meestal zo, investeren ze het surplus in industrieën die een verwoestende uitwerking hebben op het milieu, zoals fossiele brandstoffen.

Omdat we weten dat er een rechtstreeks verband bestaat tussen hoge inkomens en de verwoesting van het milieu, zouden we ook beter moeten weten dan rijke mensen als idolen te aanbidden. Het is verkeerd om hun excessieve gedrag te bewonderen. Er is immers niets bewonderenswaardigs aan. In een tijd waarin het milieu de dupe is, zijn zulke excessen letterlijk dodelijk.

Zoals de Britse negentiende-eeuwse econoom John Stuart Mill al zei: ‘Als sommige mensen slapend rijk worden, waar denken we dan dat die rijkdom vandaan komt? Die komt niet zomaar uit de lucht vallen. Ze gaat altijd ten koste van iemand, van een ander mens. Ze is afkomstig van de vrucht van de arbeid van anderen, die henzelf niet toevalt

Scroll to Top