Ambassadeur Brengelmann

Nooit meer oorlog: tijdens het referendum over de Europese Grondwet in 2005 werden Nederlandse politici die daarover begonnen weggehoond. Brengelmann is zich daar terdege van bewust. „Maar daarmee is het nog geen verkeerd argument.” Het is bovendien een gedachte die weer aan kracht gewonnen heeft, door Russische provocaties, Chinese geopolitieke ambities, het Britse vertrek uit de Europese Unie en vier voor de EU traumatische Trump-jaren.

Brengelmann heeft zich altijd wat verbaasd over de Nederlandse aversie tegen dat argument. Hij benadrukt dat de relatie met Nederland beter dan ooit is, maar aan sommige zaken in Den Haag raakte hij nooit gewend, ook niet na vijf jaar. Zoals de soms felle kritiek op de Europese Unie, met Italië als populaire kop van jut. „Vanwaar toch die obsessie met de Italianen? In Duitsland vinden we daar soms ook wel wat van, maar er is een verschil of je dat in de kroeg doet of op een politiek podium.”

Een ander thema in het Nederlandse Europadebat is Straatsburg. Elke maand reizen Europarlementariërs vanuit Brussel naar de Franse stad voor een plenaire vergadering. Dat ‘verhuiscircus’ wordt in Nederland als geldverspilling gezien, maar heeft voor Duitsers en Fransen grote waarde. Voor de Tweede Wereldoorlog was de Elzas een splijtzwam, daarna werd het een symbool van verzoening.

„Het is de plek waar onze geschiedenissen samenkomen”, zo heeft Brengelmann vaak aan Tweede Kamerleden moeten uitleggen. „Tijdens de begrafenis van oud-bondskanselier Helmut Kohl in 2017 werd de lijkwagen niet voor niets over de Rijn van Straatsburg naar Spiers gevaren, de grens over. Ik begrijp waar de kritiek vandaan komt. Over geld discussiëren is altijd lastig. Maar behalve van pragmatisme leeft de politiek ook van symboliek.” >>>

Scroll to Top