Hysterie ligt altijd vlak onder de oppervlakte

Wanneer het gaat over complotdenkers -vooral te vinden bij de PVV, FvD en de SP-, en juist in deze crisis gaat het vaak over complotdenkers, valt iets op. Traditionele verklaringen van het fenomeen schieten tekort. Voorheen heette het dat complotdenkers op zoek waren naar een verborgen orde –jij hebt de ware toedracht ontdekt, aan jou en jouwen zijn grotere verbanden onthuld, hogere kennis stelt je in staat om de samenzweringen van onzichtbare machten te doorzien.

‘Complotdenkers’, stelde politicoloog André Krouwel onlangs op het platform voor datajournalistiek Pointer, (KRO/NCRV) ‘snappen de complexe wereld niet en verzinnen vervolgens een verklaring voor wat er gebeurt.’

Misschien, maar als je vroeger het vermoeden had dat de aarde plat was, dan werd je braaf lid van The Flat Earth Society (sinds 1956) en wisselde je ‘bewijzen’ uit met geloofsgenoten over hoe jammerlijk de officiële wetenschap ernaast zat. Eeuwenlang verborgen geheimen van de Tempeliers, weggemoffelde bewijzen van buitenaards leven, de alleen voor ingewijden zichtbare wereldorde van de Illuminati, de ware toedracht van de moord op JFK – je kon er een leven zoet mee zijn. En je er bijzonder door voelen. Anderen waren onwetend, jij niet.

‘Wijs’neus Hedendaags complotdenken is anders. Het is wispelturig en agressief. De klassieke complotdenker is een wijsneus, oneindig vindingrijk in het vinden van bewijzen van zijn overtuiging, tot de kleinste feitelijke details. Bij de hedendaagse complotdenker ligt de hysterie altijd vlak onder de oppervlakte. Het denken, de ‘theorie’ is ondergeschikt, het gaat primair om gevoel. Vandaar dat de verschillende complotten elkaar zo snel afwisselen. Het moderne complotdenken zoekt geen verborgen orde. Het gedijt juist op chaos. Link

Scroll to Top