Zonder richtinggevende besluitvorming verzandt het beleid in ‘window dressing’. Daadkracht is dan een pose, een kwestie van beeldvorming: ‘manage de perceptie’. Dit is het patroon: er wordt een doel gesteld, er wordt een budget vrijgemaakt, en dan is het afwachten wat er gebeurt en óf er überhaupt iets gebeurt. Dat constateert ook de Algemene Rekenkamer. Het is stoerdoenerij en de Tweede Kamer doet daar graag aan mee. >>>

Categories: Archief