Beste David Attenborough, mooie Netflixdocu

Beste Sir David Attenborough, Onlangs zag ik uw nieuwe film A Life on Our Planet. Een prachtige, ijzingwekkende film over het wereldwijde verlies van natuurlijke ecosystemen. Die bittere pil dient u op met een lekker toetje: een schets van de weg uit de penarie. Maar in dat toetje verslikte ik me compleet. Want daar noemt u ineens Nederland als grote voorbeeld voor de hele wereld.  Een hele eer, ware het niet dat u er faliekant naast zit. 

Uw redenering is als volgt. Voor een groeiende wereldbevolking ontginnen we steeds meer landbouwgrond, en daarvoor vernietigen we natuurlijke ecosystemen. Als belangrijkste voorbeeld zien we schier oneindige palmolieplantages op Borneo, die ten koste zijn gegaan van de rijkste natuur op aarde, inclusief de orang-oetan, onze zuster in het bos. 

Dus, zegt u, moeten we alles op alles zetten om meer voedsel te verbouwen op minder grond. ‘The Dutch have become experts at getting the most out of every hectare’, horen we op de zo vertrouwde en welbespraakte toon. ‘Despite its size, the Netherlands is now the world’s second largest exporter of food.’ Volgens u heeft Nederland zijn productie vertienvoudigd terwijl het minder pesticiden en minder kunstmest gebruikt, en minder CO2 uitstoot. Daarbij zien we tomaten verbouwd in futuristische kassen, en zelfs vertical farming: kroppen sla in tien verdiepingen boven elkaar, beschenen door paarse ledverlichting.

Maar dat wij kampioen export zijn, komt niet omdat wij de kroppen sla op elkaar stapelen, of omdat we duurzame sci-fi-tomaten kweken. Het ‘voedselproduct’ wat ons kampioen export maakt, is niet lekker. Het zijn bloemen. We doen er vooral alles aan om een groeiende wereldbevolking van bloemen te

Scroll to Top